czas dla mnie

Wkręciłam się niesamowicie w szycie. Kilka ostatnich dni, każdą wolną chwilę (oprócz mojego wieczornego biegania) poświęcałam maszynie do szycia. Robiłam porządek w szafie i znalazłam swoją starą bluzę, którą uwielbiałam. Niestety rękaw przy nadgarstku był przepalony, a zamek odpruty. Mimo to miałam do niej ogromny sentyment, bo kupiłam ją za pieniążki z pierwszej wypłaty jaką dostałam w Norwegii :) Taki mój mały symbol niezależności i przejęcia kontroli nad własnym życiem. Próbowałam kilka razy ją wyrzucić, ale zawsze lądowała na dnie najdalszej i najgłębszej szuflady.
Tym razem gdy znowu na nią trafiłam wiedziałam, że dostanie drugie życie jako kombinezon dla Nitosia :)
Efekty mojej 3 dniowej pracy :

Nitoś polubił kombinezon, kombinezon polubił Nitosia :)
Tak, więc szycie daje mi dużo radości i należy do moich zajęć z poza obowiązków mamy i pani domu ;)
Drugim zajęciem, które uwielbiam, i w które wkładam serce i energię jest bieganie.
Codziennie wieczorem biegam. Daje mi to ogromny zastrzyk energii, czuję jak moje ciało odpoczywa, moja głowa 'wietrzy się' z durnych pomysłów, myśli o problemach z każdym metrem zostawiam za sobą.
Gdy z jakiegoś powodu nie mogę wyjść pobiegać czuję coś na kształt paniki..
Odkryłam niedawno, że zbliża się impreza sportowa w mieście, w którym mieszkam. Wahałam się, ale od wczoraj jestem na liście do biegu na 5km :) Były też dwa inne dystanse - maraton (42km) i pół-maraton (21km) na które absolutnie nie jestem przygotowana, a 5 tygodni nie wystarczy by się do nich przygotować w przeciwieństwie do startu na 5km.
Już wczoraj w nocy po tym jak otrzymałam potwierdzenie mailem, że zostałam zarejestrowana, zaczęłam układać w głowie plan treningowy na najbliższe 5 tygodni.
Muszę wyznaczyć jedną stałą trasę na której będę trenować i chciałam to zrobić z pomocą aplikacji Sports Tracker, ale niestety tak często GPS się wyłącza lub włącza pod sam koniec treningu, że nie mogę w pełni mu zaufać. Czasem przebiegnę 8-10km i z ciekawością sprawdzam ile kalorii spaliłam lub z jaką szybkością biegłam, a okazuje się, że zarejestrowane zostało ostatnie 1,2km :/ Do tej pory nie wiem czy to wina aplikacji czy sieci komórkowej. Muszę zaufać Google Maps i tam wyliczyć i wyznaczyć trasę.
W tej chwili do biegu w Bergen City Marathon zgłosiło się ponad 4000 ludzi. W mojej kategorii - K23-34- startuje 105 kobiet. Do 26kwietnia jeszcze daleko i zapewne dołączą jeszcze inne amatorki biegania. Moim celem jest by dystans przebiec w ok.35min. i by zmieścić się w 100 czy się uda? Czas pokaże.
Chęci są, motywacja jest. Czasu czasem brak, ale i to się jakoś da załatwić :)

ale za to niedziela..

Miałam wspaniałą niedzielę. Takie dni zapadają głęboko w pamięć, bo absolutnie nic nie zmąciło mego spokoju i dobrego samopoczucia :)
Byłam z koleżanką w kinie!Na najdłuższym filmie jaki był dostępny..Mój pierwszy raz bez dziecka..
Zostawiłam J. z Nitosiem na dobrych kilka godzin! I co? I wszyscy zadowoleni :D J. że przetrwał, Nitoś, że mnie widzi, a ja że jednak świat się nie zawali jeśli dom nie będzie pod moim stałym 'monitoringiem' :) Gdy się okazało, że wszyscy cali i zdrowi, a mamusia wcale nie jest tak bardzo potrzebna, przebrałam się szybko i wyszłam pobiegać. Gdy w końcu ok. 23 Nitoś zasnął, a ja usiadłam by sprawdzić wiadomości znalazłam tą od Natalii (link do jej bloga TU) o tym, że udało mi się wygrać perłowe kule w konkursie Apartament44 i Cottonlove :)
Skakałam z radości - cichutko, na palcach by Nitka nie zbudzić ale skakałam, oj skakałam :D
Ach co za dzień :)
Bilet z seansu schowałam do albumu z pamiątkami Nitosia :) Moje pierwsze 5h bez dziecka. To jednak jest możliwe! Nie wierzyłam... Kilka razy łapałam się na myśli 'o cholera, zapomniałam dziecka'. A Bobo w najlepsze z Tatą :) I co, że dom wyglądał jak po tornadzie ;)


W poprzednim poście pisałam o uszyciu kocyka Nitosiowi. Projekt wyglądał tak: 

A tak wyglądał po skończeniu:

A to kombinezon, który w końcu 'dostał guzików' i można było go założyć. Niebieska chustka na szyję również uszyta przeze mnie :)
Przyznam, że z kombinezonu jestem bardzo zadowolona. Nie podoba mi się jednak nadruk na plecach, gdybym miała jednolitą bluzę byłby piękny: czarno-zielony :)
'Gdy się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma' - lubię to powiedzenie, lubię kombinezon ;)

Kreatywnie :)

Jest coś w tym moim dziecku, że wyciska mnie do 'ostatniej kropli'. Padam na twarz ze zmęczenia, a i tak się skądś te siły bierę by wstać znowu, i znowu, i znowu gdy Bobo zapłacze, zawoła. I choćby się waliło i paliło, to jestem na 'pstryk', na baczność - bo mój syn mnie potrzebuje :)

Potrzebuje też pobyć na świeżym powietrzu. I co, że już dawno odcisk się zrobił i pękł, a teraz piecze przy każdym kroku jak oszalały. W głowie obrazy o ranie na pół nogi, amputacji palca.. ale nadal przed siebie, bo on śpi tak spokojnie, a świeże powietrze tak dobrze robi..

Mogę wymieniać i wymieniać jak małe znaczenie ma ból i zmęczenie gdy Nitek mnie potrzebuje, ale jest jeszcze jedna część mnie, która obudziła się i rozwija wraz z rozwojem mojego synka. Chęć by stworzyć coś samemu, osobistego. Od mamy dla dziecka :)
Przerobiłam malowanie, szkicowanie, malowanie na koszulkach, szydełkowanie, decoupage, filc itd, a teraz przyszedł czas na szycie na maszynie.

Zaczęło się niewinnie...
W akcie desperacji, by naprawić 30letni śpiworek (odnośnik do historii śpiworka TU) zakupiłam maszynę do szycia. Śpiworek naprawiony. Zostało obszyć ręcznie to czego maszyna nie była w stanie 'złapać' i jak nowy ;) Trzeba by było inspekcję przeprowadzić by się zorientować, że coś z nim było nie tak ;)

Po śpiworku spodenki. Po spodenkach chustka na szyję i kombinezon. Wszystko ze starych ubrań. Apetyt urósł i zdecydowałam się na zamówienie materiałów na kolejne produkty.
Marzył mi się mięciutki kocyk z materiału minky dla Nitka. Tu ceny za takie cudo są nieziemskie, a i wzoru który by mi się spodobał nie mogłam znaleźć.

Szukałam sklepu on-line na polskich stronach, który ma duży wybór (szczególnie minky, bo w Norwegii nie można go dostać) i wysyła zakupy poza granice kraju. I byłam zaskoczona jak mało sklepów ma ochotę wysłać paczkę z materiałami poza granice Polski. Na szczęście trafiłam na stronę Cottonhill

Ogarnęła mnie euforia i na stronie spędziłam dobrych kilka godzin. Ciężko się zdecydować, bo to ładne, a to jeszcze ładniejsze ;) W skrócie - dziś dostałam paczkę z Cottonhill. Pani Barbara, która była przemiła i niesamowicie pomocna skradła mi serce tak jak i asortyment tego sklepu :)

Kolejne zakupy - tylko tam!

Projekt kocyka póki co w głowie :) Swoimi wypocinami pochwalę się trochę później :)